Background:
This piece was written by Kunhiraman Nair and composed by C S Krishna Iyer, in Hamsanandi ragam and Adi taalam. In it, the poet sees little Krishna in a beggar boy who comes for alms during twilight.
Original (Malayalam):
വന്നാന് ഇട വഴി വാതിലില്
മോഹന വര്ണ്ണന് ചാരു കിശോരന്
പൊന്നെറി ഒളിയുട ആടകള് ഇല്ല
കണ്ണില് അഞ്ജന ലേപനം ഇല്ല
പീലികള് ഇല്ല, മാലയും ഇല്ല
ചിലമ്പുകള് ഇല്ല, മുരളിയും ഇല്ല
പാറി തെന്നലില് ചെമ്പല് ചുരുള് മുടി
കീറ തുകിലൊന്നരയില് മൂടി
നീള്മിഴിയാകെ നീരോലി വഴികെ
നീട്ടി പിഞ്ചു കൈ കരളിന് നേരെ
ഒളി ചിതറും മൂവന്ധി നിറത്തില്
കളമെഴുതി പോം വേളയില്
വാടി തിരിച്ചു പോയ് മലര് മണി മൊട്ടാം അവന്
ഒഴിന്ന ഭിക്ഷാ പാത്രവുമായി
Transliteration
vannaan iDa vazhi vaathilil
mohana varNan chaaru kishoran
ponneRi oLiyuda aaDakaL illa
kaNNil anjana lepanam illa
peelikal illa, maalayum illa
chilambukal illa, muraliyum illa
paaRi thennalil chemban churul muDi
keera thukilonnarayil mooDi
neeLmizhiaake neeroLi vazhikE
neeTTi pinchu kai kaRalil nErE
oLi chitharum moovandhi niraththil
kaLamezhuthi pOm veLayil
vaaDi thirichchu poi malar maNi moTTaam avan
ozhinna bhiksha paathravumaayi
Translation :
He came at the door at the small lane,
the attractively-toned, beautiful little boy
He was not adorned in clothes shining brightly in a golden hue,
nor did he wear any kohl in his eyes,
there was no peacock feather [in his hair], nor any garland [on his neck]
nor any anklets [on his feet], nor any flute [in his hands]
His brown curly hair, disheveled in the breeze,
a torn cloth tied around his waist,
with tears streaming from his wide eyes,
he had his tiny palms held against his heart
At sunset, with the rays colouring the sky,
at the time of return from a day of ploughing,
he went back downcast, that flower bud of a boy,
with [his] empty begging bowl.
Rendering (by Mrs. Kalpagam Sivaramakrishnan) :
No comments:
Post a Comment
Put in your thoughts here ...